Auto: de tops en flops van 2011

De autobranche kan 2011 afsluiten met ploppende champagnekurken, de verkoop van nieuwe auto's is dit jaar dik over het half miljoen gegaan.

Dat is niet in de laatste plaats te danken aan de vele fiscale voordelen die kopers van een schone, zuinige auto konden krijgen. In 2012 gaan die regelingen in aangepaste vorm verder, maar staat er ook de eurocrisis voor de deur.

De vraag is, of de schade beperkt kan worden gehouden. AutoWeek kijkt nog eens terug op het afgelopen jaar met de belangrijkste toppers en floppers.

De toppers van 2011

Porsche 911
De Porsche 911. Is dat niet een enorm platgetreden pad? Eigenlijk wel, maar dit jaar verbaasde Porsche ons toch weer met een hele nieuwe generatie. De Duitsers bewijzen er mee dat ze het helemaal begrepen hebben. De nieuwe generatie is (op het oermodel na natuurlijk) misschien wel de mooiste 911 ooit. De motor mag gewoon opnieuw een fraai klinkende boxer zijn. De verfijningen daaraan zorgen voor een lagere CO2-uitstoot. Dat betekent minder slurptaks in Nederland, dus de nieuwe 911 is goedkoper dan de oude.

Deze nieuwe 911 is bovendien wat lichter dan zijn voorganger. Van 45 kilo vallen we niet direct van onze stoel, maar de boodschap is begrepen dat (sport)auto’s best een stuk lichter mogen worden. Ook mooi: een handgeschakelde zevenversnellingsbak. In de tijd dat doodgeslagen automaten de norm lijken te worden, roeren we steeds liever in een lekkere bak met tandwielen. Ook de nieuwe generatie Porsche 911 is dus weer de norm onder de dagelijks bruikbare sportauto’s.

De Porsche 911

Opel Ampera
Opel is zo onderhand al een jaar bezig om de Ampera onder de aandacht van het publiek te brengen. Soms werd het dus wel een beetje te veel dit jaar. Eindelijk is hij dan toch leverbaar in Nederland voor de lieve som van 45.000 euro. Hij bereikt de lijst met hoogtepunten omdat hij de wegbereider onder de plug in-hybrides is. En dat is, hoe je het ook wendt of keert, de slimste manier van aandrijving van het moment.

Je rijdt in principe elektrisch en als de prik in de accu op is, springt een verbrandingsmotor bij zodat je altijd je bestemming (of de volgende laadpaal) bereikt. Het verbruik hangt dus af van hoe je ‘m gebuikt. Het kan variëren van 1:60 tot 1:15. Tot 2014 worden berijders van zo’n Ampera geknuffeld met nul procent bijtelling. Die moeten natuurlijk wel beloven niet gemakzuchtig te zijn en de auto wel elke dag aan de laadpaal te hangen in plaats van gewoon met een lege accu op benzine te walmen.

De Opel Ampera

BMW 3-serie
Ken je dat? Zo’n kind dat alles altijd maar het beste doet en dat zijn kwaliteiten op het irritante af aan perfectie grenzen? De BMW 3-serie was er zo eentje. Tot ver in de herfst van zijn levenscyclus wist de BMW onder de BMW’s nog testen te winnen. Nu is er dus een nieuwe BMW 3-serie en daarbij is het verhaal niet anders. Zijn rij-eigenschappen behoren weer tot de absolute top en hij ziet er dit keer weer helemaal gelikt uit. Dit keer inderdaad, want de vorige Dreier vonden wij als sedan en touring zeker niet de mooiste ooit.

We hebben al uitgebreid kennis gemaakt met de nieuwe 3-serie en kunnen zelfs melden dat de ruimte voor de achterpassagiers iets is toegenomen. Dat minpunt, kunnen we dus ook wegstrepen. Wel jammer dat je voor een zescilinder minimaal een 335i moet kopen. Niets ten nadele van de nieuwe viercilinder turbo’s, maar een zescilinder BMW, dat is toch wat je wilt? Voor een later stadium denkt BMW na over een betaalbaarder zescilinder-uitvoering.

De BMW 3-serie

Kia Rio
Het Hyundai-Kia concern blijft maar groeien, wat des te knapper is als je bedenkt dat de automarkt als geheel onder druk staat. Hier hadden ook de Kia Picanto of Hyundai i40 kunnen staan, maar uiteindelijk vinden we de Kia Rio de meest indrukwekkende nieuwkomer uit Koreaanse hoek. Een fraai uiterlijk, de verbrandingsmotor met de laagste CO2-uitstoot op de markt en een kwaliteit die op het niveau van de Japanse en Europese concurrentie is. In een eerste test verpletterde de Rio z’n opponenten. Eén ding is duidelijk: de tijden van de Pride en de Shuma zijn voorbij en de concurrentie moet de Koreanen zeer serieus nemen.

De Kia Rio

McLaren MP4-12C
Bijna twintig jaar moesten we wachten op een echte nieuwe McLaren (de SLR rekenen we niet als een volwaardig product uit Woking) sinds de F1 en de MP4-12C had dus een loden last op z’n schouders. De auto kreeg niet de jubelontvangst waar ze in Woking op hoopten. Er waren elektrische storingen bij de eerste exemplaren en de auto was te ‘klinisch’, alleen al de naam.

Die media gaan even aan het feit voorbij dat de McLaren de MP4-12C tegen een relatief lage prijs een koolstofvezel monocoque en een revolutionaire wielophanging meegeeft, om maar wat te noemen. En sinds wanneer is een auto met 600 pk sterke V8 ‘saai’? Door z’n geavanceerde techniek verpulvert de McLaren de concurrentie op het gebied van bochtsnelheden en tegelijkertijd kun je ook zonder problemen grote afstanden afleggen. Wij hebben in Engeland met deze MP4-12C kunnen rijden en concludeerden: dit is een van de grote mijlpalen van 2011.

De McLaren MP4-12C

De floppers van 2011

Ferrari FF
Hoe komt een 660 pk sterke Ferrari in vredesnaam op deze lijst met floppers terecht? Wij vragen het ons ook af, maar het is de onvermijdelijke conclusie nadat we onszelf een paar maanden de tijd hadden gegeven om aan deze -eeh- opmerkelijke creatie te wennen. De FF is een auto waarmee Ferrari meer dan ooit afscheid neemt van de merkwaarden die we altijd zo mooi vonden: er is geen handbak beschikbaar (die lijn werd al ingezet met de California), maar Ferrari valt ons nu ook al lastig met een start-stop systeem (eveneens debuut op de California).

Hoe goed het systeem ook werkt, het is gewoon net een stap te ver voor ons. En dat geldt al helemaal voor het uiterlijk: deze Hunchback van Maranello heeft wat ons betreft niet het recht om zichzelf een spirituele opvolger te noemen van de bloedmooie 456 GT. Maar laten we positief eindigen: met de fantastische 458 Italia en Spider laat Ferrari zien dat passie en moderne techniek wel degelijk mooie dingen kunnen brengen.

De Ferrari FF

Mini Coupé
Je hebt verschillende gradaties slechte auto’s: producten die van ellende uit elkaar vallen, auto’s die op alle fronten overklast worden door concurrenten en dan heb je nog de overbodige auto. En dat is precies de categorie waar we de Mini Coupé toe rekenen. Want wat is nu de meerwaarde ten opzichte van de gewone Mini? De Coupé mist twee zitplaatsen, weegt meer en is nota bene nog duurder ook. En smaken verschillen, maar het dak ziet er ook net uit alsof er een olifant op heeft gezeten. De Roadster, die komend jaar verschijnt, staat ons al meer aan. Maar ook daar geldt: houd het lekker bij de gewone Mini en leef je voor het geld dat je overhoudt lekker uit op de optielijst.

De Mini Coupé

Saab 9-5 Estate
Nee hoor, het is niet zo dat we de stationwagenversie van de Saab 9-5 een bijzonder lelijke of slechte auto vinden. Het is wel het symbool voor de malaise van het merk, die dit jaar zowat dagelijks in het nieuws was. Al vanaf het vroege voorjaar is Saab bezig met een doodsstrijd. Vlak voor de productiestop werden de eerste foto’s van de 9-5 Estate getoond. Nog altijd is de auto niet in productie. En het meest verdrietige is nog: niemand heeft ‘m tot dusver gemist.

Het lukt Saab niet meer zich te onderscheiden ten opzichte van welk merk dan ook. Wat zijn nou de ‘unique selling points’ van Saab? Compacte turbotechniek? Die komt al jaren van General Motors. De veiligheid? Elke auto scoort vandaag de dag de volle vijf EuroNCAP sterren en koopt zijn goodies op dat gebied in bij toeleveranciers. Een dashboard als een cockpit dan? Dat is inderdaad typisch Saab. Alleen jammer dat je daar vandaag de dag de oorlog niet mee wint.

De Saab 9-5 Estate

Renault Fluence
Renault heeft al zijn kaarten gezet op de elektrische auto. Al jarenlang is de ontwikkeling bezig. Eén van de elektrische modellen is de Fluence ZE (Zero Emission). Varianten met verbrandingsmotoren zijn al een paar jaar te koop in verschillende buitenlanden. Voor Nederland wordt die achterwege gelaten, wij houden niet van sedannetjes. Voor EV’s ligt dat volgens Renault kennelijk anders.

De Fluence ZE is ontwikkeld met ‘Better Place’ in het achterhoofd, dat is een concept van accuwisselstations. Bij een lege batterij kan er worden aangemonsterd, waarna in een wip de lege wordt vervangen door een volle en er dus niet uren aan de stekker hoeft worden gehangen. Een nobel idee, maar het wil nog maar niet erg van de grond komen. In de Fluence laat dat een spoor achter in de vorm van een accu van 280 kilo die rechtop tussen de achterbank en de kofferbak is geplaatst. Helemaal op de verkeerde plek: de rijdynamiek wordt daar op z’n zachtst gezegd niet beter van.

De Renault Fluence

Chevrolet Camaro
Opnieuw een auto waar in de basis niets mis mee is, maar die toch op de lijst met dieptepunten komt. Zo’n stoere muscle car is natuurlijk een smaakmaker van jewelste voor Chevrolet. Al jaren kondigen ze ‘m aan in Europa. Ons geduld is op de proef gesteld: in de VS loopt hij namelijk al mee sinds begin 2009. Nu het zo ver is doet Chevrolet dan ook niet moeilijk en krijgen we meteen de 6,2-liter V8.

Een sensationele krachtbron, die helaas wel zijn oorsprong vindt in de tijd van Fred Flintstone. Je moet wel heel erg je best doen om vandaag de dag nog een motor aan te bieden met een CO2-uitstoot van 329 gr/km. Hij is dan ook een gewillig slachtoffer voor de CO2-taks. Het resulteert in een gruwelijke vanafprijs van 83.995 euro! Hoe gruwelijk precies? In België, waar dit soort milieubelasting niet bestaat, is de vanafprijs 38.500 euro en in Frankrijk 38.990 euro. In ons land is de Camaro dus alleen weggelegd voor een paar gefortuneerde liefhebbers. Jammer hoor.

De Chevrolet Camaro