Brakwaterenergie

Onderzoek van het Nederlandse centre of excellence for sustainable water technology (Wetsus) heeft interessante vindingen op het gebied van energiewinning in rivierdelta’s opgeleverd.

© ANP

Met een proces vergelijkbaar met de werking van een brandstofcel kan op grote schaal energie worden gewonnen uit botsende zoet- en zoutwaterstromen.

Voor deze energiewinning worden speciale membranen in de rivierdelta geplaatst. Waar dergelijke membranen normaal gebruikt worden om via elektrodialyse van zout water drinkwater te maken, werken deze membranen op basis van een omgekeerde elektrodialyse (de officiële naam van dit proces is RED).

In dit proces zorgt het samenbrengen van twee substanties met een verschillend zoutgehalte voor het ontstaan van een zwakke elektrische stroom. Hoe groter het verschil in zoutgehalte, hoe hoger de waarde van de elektriciteitstroom. Maar ook bij een groot verschil is de opbrengst per membraancel beperkt.

Geen bewegende delen

Een enkele membraancel levert slechts 70 tot 80 millivolt, dus je hebt een behoorlijke hoeveelheid nodig om tot een aansprekende energiewinning te komen. Hier zetten ze bij Wetsus dan ook groot op in. Ze zijn een project gestart in 2012 een Nederlandse rivierdelta uit te rusten met een membraaninstallatie groot genoeg voor het opwekken van ca. 200 kilowatt aan elektriciteit.

Als er zoveel van nodig zijn, waarom dan toch membranen. Een belangrijk voordeel van membranen boven energiewinning via turbines is dat ze geen bewegende delen hebben.

Dit betekent geen gevaar voor het leven in de delta (daardoor mogen turbinebladen vaak ook maar op lage snelheid draaien, waardoor ze minder energie kunnen opwekken), en ook gaan bewegende delen vaker stuk dan niet-bewegende elementen.