Dan le sac Vs Scroobius Pip bekritiseert Engelse jeugdcultuur

AMSTERDAM - Dan le sac Vs Scroobius Pip waren erg succesvol met hun debuut Angels (2008). Op tweede album The Logic Of Chance toont Scroobius Pip zich wederom een geengageerd tekstschrijver. "Om iemand te veranderen hoef je niet per se rechtstreeks tot hem te spreken."

© NU.nl/Paul van Dijk

Daniel Stephens (dan le sac) en David Peter Meads (Scroobius Pip) werken sinds 2006 samen. Het nummer Thou Shalt Always Kill – een satirisch commentaar op de hedendaagse Britse cultuur – betekende de doorbraak voor het duo.

Meads is een commentator in hart en nieren. De teksten op Angles en The Logic Of Chance zijn volledig zijn verantwoordelijkheid, al heeft Stephens indirect wel enige invloed. “Als we veel over een bepaald onderwerp hebben gesproken, is de kans groot dat ik er uiteindelijk iets over schrijf.”

De rolverdeling is duidelijk: Meads schrijft, Stephens componeert. Toch is er van een vaste werkwijze geen sprake. Stephens legt uit: “Soms stuur ik hem een beat waar hij al vocalen voor heeft klaarliggen, soms heeft hij een tekst geschreven waar hij een beat voor nodig heeft."

"Ik heb geleerd om hem nooit iets te geven wat al bijna klaar is, want anders gaat hij er direct mee aan de slag en denkt daarna dat het af is. Ik zorg er daarom voor dat ik hem een demo geef die ik nog verder kan ontwikkelen, in de hoop zijn bijdrage krachtiger te maken en mijn eigen bijdrage te verbeteren.”

Terughoudender

“Ik heb geleerd”, vult Meads aan, “om wat terughoudender te zijn en alleen teksten op te sturen die al wat gerijpt zijn.” In de teksten zelf is de spoken word-artiest allerminst terughoudend, zo bewijst eerste single Get Better.

Het nummer handelt over de vele tienerzwangerschappen en drankmisbruik onder jongeren in Engeland. Meads: “Toen ik na twee jaar toeren thuiskwam, stuitte ik op al die problemen en benepenheid. Waar ik woon bestaat seksuele voorlichting met een positieve inslag niet.”

Drugsbeleid

In Engeland zouden ze wat drugsbeleid betreft een voorbeeld mogen nemen aan Amsterdam, meent Meads. “Ik heb hier een tijdje gewoond en ben verliefd geworden op de plaatselijke mentaliteit. Als er op correcte wijze met drugs wordt omgegaan, is er wat mij betreft niets mis mee.”

De illusie dat hun muziek van directe invloed is op verbetering van de besproken situaties, hebben Stephens en Meads niet. Meads: “Het enige wat ik kan doen, is de discussie aanzwengelen. Ik denk niet dat iemands leven kan veranderen omdat hij naar een liedje luistert.”