The Specials hit op Lowlands

BIDDINGHUIZEN - Het Lowlandsterrein is vrijdagavond na een dag lang zonnebaden een zee van verhitte hoofden. De roodverbrande oren hadden de keuze uit een uiteenlopend aanbod muziekstijlen.

Popduo The Ting Tings tourt al ruim twee jaar met materiaal van het debuutalbum. Sindsdien is er geen nieuw materiaal van The Ting Tings verschenen. Het tweetal heeft vooral de tijd genomen om zijn act te perfectioneren. Dat is gelukt, zo blijkt in de volle Alpha-tent.

Prettig is de aanvulling van een live-blaassectie. De steengoede uitvoering van de anderzijds toch al zeer degelijke popliedjes doen verlangen naar nieuw materiaal, zelfs nu de scherpe rand eraf is.

Wanneer Air in de Bravo speelt, staat het publiek er rijendik omheen. Er is veel interesse in de Franse elektronica-act, die zich on-stage presenteert als een volwaardige band. Wat ontbreekt is de attitude van een band; het blijft wat statisch op het podium en Air mist alszodanig een frontman of -vrouw.

Dit alles wordt gecompenseerd met zeer aantrekkelijke uitvoeringen van Air-meesterwerkjes als Kelly Watch The Stars en Sexy Boy, hoewel de Fransen nergens de relaxte sfeer van de albums kunnen herproduceren. Maar dat kan ook juist de intentie zijn.

Een van de beste bands van de eerste dag Lowlands, is er ironisch gewoon eentje die al bijna dertig jaar uit elkaar is: The Specials. De Britse skaband bestond slechts enkele jaren, maar bleek achteraf gezien behoorlijk relevant. De eerste reünie was midden jaren '90, maar toen zonder zanger Terry Hall.

In de nagenoeg oorspronkelijke line-up en met popklassiekers als A Message To Rudy, Too Much Too Young en You're Wondering Now beleeft The Specials een waardige comeback, die veel lof ontvangt van alle aanwezigen. Volledig terecht, want voor een band die krap dertig jaar stil heeft gelegen, is de uit de jonge jaren nog volop voelbaar.

Blink 182 is na dik een lustrum afwezigheid terug op de internationale podia. Het aanvankelijk marginale punkrockbandje verwierf begin deze eeuw iets van een iconische status, met name vanwege de markante drummer Travis Barker. De ijdele hoop op muzikale groei van de band als geheel, blijft al na een paar nummers uit.

Blink 182 scoort punten bij de twintigers die het in hun pubertijd luisterden en bij de tieners die indertijd te jong waren om naar een concert van het trio te gaan. Hoogtepunt was het verhoogde drumpodium van Barker, waarvan slechts tijdens één nummer gebruikt werd gemaakt; een overbodige drumsolo.

Bij Flying Lotus valt nog geen vijf minuten in zijn set het geluid even uit, maar de Amerikaanse laptopmuzikant laat zich daar niet door van de wijs brengen. Als alle schuiven weer open staan gooit hij er laconiek een 'what the fuck was that all about' stemsample in. Deze man maakt zich duidelijk nergens druk om en met die houding lijkt hij zijn muziek ook te benaderen.

R&B op Lowlands: het kan allemaal, zolang Flying Lotus zijn moddervette beats er maar overheen legt. Het achterneefje van John Coltrane rijgt moeiteloos techno, breakbeat en voornoemde Amerikaanse glijpop aan elkaar en bouwt het geheel om tot een aaneenschakeling van dansbare hoogtepunten.

Met medewerking van:
Pierre Oitmann
Martijn Eerens
Ester Meerman

Lees alles over Lowlands op onze bijlage