Eerste druppels vallen op Lowlands

BIDDINGHUIZEN - Laat op de middag sluit het wolkendek zich boven het Lowlandsterrein en vallen de eerste bescheiden regendruppels. Gelukkig staat het publiek in de tenten droog en lijkt de lucht al snel weer op te klaren.

Al het hele festival lang zie je regelmatig iemand lopen met een t-shirt waarop de tekst 'Tim Knol is vet' prijkt. Aan de jonge singer-songwriter met de ontwapenende uitstraling vandaag de schone taak dat te bewijzen.

De India is volgestroomd voor Knol en uit de reacties vanuit de tent lijkt Nederland er een nieuwe publiekslieveling bij te hebben. Er wordt enthousiast gewaved, meegezongen, meegeklapt en na ieder liedje volgt een daverend applaus.

Radiohit-in-de-dop Sam kent iedereen woord voor woord en het kan niet anders dan dat de innemende jongeman met de appelwangetjes er na vandaag zeker een paar honderd nieuwe fans bij heeft.

And So I Watch You From Afar komt vroeg op de middag even wat trommelvliezen slopen met hun instrumentale, melodieuze en genadeloos harde post-rock. Afgelopen juni speelden ze in in Amsterdam als voorprogramma van Them Crooked Vultures, en bij dat optreden leken de Noord-Ierse heren een beetje te verzuipen op het podium van de HMH.

De planken van de India zitten het viertal echter als gegoten en aan het synchroonheadbangen en de moshpits in het publiek te zien gaat And So I Watch You From Afar in ieder geval in Nederland een zeer succesvolle muzikale carrière tegemoet.

Folkmeisje Laura Marling is een muurbloempje pur sang. Een typisch voorbeeld van een singer/songwriter die zich verschuilt achter haar gitaar om haar verhaal te vertellen.

Ze is weinig opvallend en verre van markant te noemen, dus Marling moet het vooral van haar muzikale capaciteiten hebben. Daarmee zit het wel snor, want Marlings dromerige - soms serene - vocalen bedwelmen de luisteraars.

Het vergt daaraantegen wel de nodige inspanning om de aandacht er volledig bij te houden, want zelfs met haar mooie liedjes en een prima band achter Marling weet de zangeres geen onuitwisbare indruk achter te laten.

Het klinkt als een verhuisbedrijf, maar toch is het één van de revelaties van Lowlands 2010: Mumford & Sons. Uit de massale drukte bij de Alpha-tent blijkt de populariteit van de band, die amper een jaar geleden nog volledig anoniem was.

De lof die Mumford & Sons toekomt is volledig verdiend, gezien de smetteloze doch enerverende festivalset die wordt neergezet. Vooral de intensiteit die de folkband tijdens het concert heeft, maakt Mumford & Sons tot een uitmuntende liveact. Tijdens The Cave gaan duizenden handen op elkaar. Het festivalanthem van 2010.

Met medewerking van:
Pierre Oitmann
Martijn Eerens
Ester Meerman