Feestelijke start NFF

AMSTERDAM – Het acteursgilde uit de polder verdrong elkaar woensdagavond op de rode loper voor de start van het Nederlands Film Festival (NFF).

Woensdag stond de film Tramontana op het programma als startpunt voor tien dagen Nederlandse film in Utrecht.

NU.nl was erbij en vroeg na afloop de aanwezige BN'ers wat zij vonden van de film, het NFF en de Nederlandse film in het algemeen.

Veel grootheden waren aanwezig om het startsein bij te wonen, zoals Monique van de Ven, Jack Wouterse en Carice van Houten.

Winderig

“Een winderig verhaal”, noemt Monique van de Ven de openingsfilm met veel gevoel voor ironie.

Tramontana gaat over de wind die over een Spaans dorpje raast. De wind is zo intens dat er in het dorp rare dingen gebeuren.

Van de Ven roemt de film om zijn intrigerende hoofdpersonages: de jonge Rosa (gespeeld door Johana Cobo) en Pepet Tremolls (Lluis Soler).

Moeilijke weken

De hoofdrolspelers zelf zijn bijzonder content over het eindresultaat, maar geven wel aan dat het moeilijke weken zijn geweest.

“De filmweken waren zwaar, inclusief de repetitieweek. We zijn tot het uiterste gegaan”, aldus hoofdrolspeler Soler.

“Dat je zo bij elkaar zit en gedwongen bent met elkaar te werken geeft weleens spanningen”, erkent zijn jonge tegenspeelster Cobo.“Toch hoop ik nog veel van zulke films te mogen maken.”

Slaap

Carice van Houten vocht tijdens de voorstelling tegen de slaap. ‘’Maar ik vond hem wel erg goed hoor. Ik ben alleen net geland van een harde werkdag in de Verenigde Staten en kamp met een flinke jetlag. Ik ben nu maar kort in Nederland, en ik heb vreselijk veel afspraken, dus ik ben bang dat ik verder weinig films kan zien op het festival.’’

De actrice was onder de indruk van het spel van de jonge Spaanse hoofdrolspeelster. ‘’Wat een mooi koppie en wat goed gespeeld. Zij heeft echt wat neergezet in deze film.’’

Not blown away

Georgina Verbaan is 'not blown away' door Tramontana. Ze vindt het verhaal mooi en klein, maar tegelijkertijd niet altijd even duidelijk. De mooie actrice laat verder weten dat het met het niveau van de Nederlandse film verder wel snor zit.

“Het aanbod is veel diverser geworden. Er zijn veel verschillende soorten films. Dus niet alleen maar publieksfilms, maar ook kunstzinnige en experimentele films.”

Geen keuze

Acteur Tygo Gernandt, zelf een van de hoofdrolspelers in Carmen van het Noorden, wil geen keuze maken tussen Tramontana en zijn eigen Carmen van het Noorden.“Ik durf niet te zeggen welke van ons de meeste kans maakt op een Gouden Kalf.”

“Maar ik vond Tramontana een indrukwekkende film. Je wordt er heel erg in meegesleurd, doordat de mannen aan tafel elk hun eigen verhaal vertellen.”

Onderscheiding

Festivaldirectrice Doreen Boonekamp werd voorafgaand aan de vertoning van Tramontana in het zonnetje gezet, omdat zij na 20 jaar afscheid neemt van het NFF.

Voor haar inzet voor de Nederlandse film werd zij door minister van Cultuur Ronald Plasterk benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. ‘’Heel bijzonder. Dit heb ik niet aan zien komen’’, zei de zeer verraste Boonekamp.

De aftredende directrice noemt de openingsfilm ‘schitterend’. ‘’Daarom heb ik hem ook zelf uitgekozen. Het camerawerk, de sfeer, de realistische vertelling.. alles past perfect. Zeer bijzonder dat zo’n mooie productie in het buitenland, met buitenlandse acteurs, in elkaar is gezet door een Nederlandse crew.’’

Halve Spanjaard

‘’Nederlanders kunnen niet zo goed liefde filmen. Ramon kan dat wel.’’ De gerenommeerde Nederlandse regisseur Eddy Terstall is goed te spreken over Tramontana. ‘’Zoiets kun je aan meneer Gieling wel overlaten; het is tenslotte een halve Spanjaard.’’

Terstall vindt de film heel dicht bij de Spaanse tradities staan. ‘’In Spanje is het een gebruik dat mensen veel vertellen over elkaar. Een verbale traditie, Ramon brengt dat erg goed in beeld met die oude mannetjes aan tafel in het café.’’

Typisch Gieling

Jelle Nesna, collega-regisseur die op het NFF Carmen van het Noorden toont, noemt Tramontana een ‘typische Gieling-film’. ‘’Ik ken veel van Ramons werk en dat komt hier allemaal samen. Magie, theatraal, een tikkeltje eigenwijs, gewoon zijn eigen gang gaan. Ik vind het een leuke film en de hoofdrolspeelster zelfs erg goed, maar heel af en toe wat ongeloofwaardig.’’