Australiërs eisen krachtige doelen

Tienduizenden Australiërs liepen afgelopen zaterdag mee in een massademonstratie, roepend om krachtige maatregelen in de strijd tegen klimaatverandering.

De Australische overheid komt naar verwachting aan het einde van deze maand met nationale emissiedoelstellingen. Milieubeschermers beschuldigen de industrie er echter van invloed uit te oefenen op het politieke proces en daarmee de doelstellingen af te zwakken.

Dit terwijl ook de huidige Australische statistieken niet bepaald fraai zijn. Het land is ‘s werelds 16e uitstoter van CO2 met een bevolking van iets minder dan 19 miljoen mensen. De uitstoot per capita is er bijna twee keer zo hoog als in Nederland. Na de verkiezing van Kevin Rudd, die vorig jaar de Conservatieve premier Howard opvolgde, heeft het land het Kyoto-protocol weliswaar alsnog geratificeerd, maar dat heeft nog niet geresulteerd in een snelle verlaging van de CO2-uitstoot.

Sinds 1990 is deze al met 25 procent gestegen. En dat brengt gelijk de doelstelling voor het nieuwe internationale klimaatverdrag in gevaar. Want ook Australië zal de uitstoot tussen 1990 en 2020 uiteindelijk met tenminste 25 procent moeten verlagen. Tot slot aarzelt ook de nieuwe regering om het land aan te sluiten op het wereldwijde systeem voor emissiehandel, uit angst dat het de economie zal schaden.

Maatschappelijke respons
Het ontbreken van daadkrachtig klimaatbeleid was in Sydney, Melbourne en andere steden reden voor tienduizenden mensen om de straat op te gaan. De demonstranten droegen spandoeken met teksten als ‘Vernieuw onze economie met sterke doelen’ en ‘Schildpadden tegen klimaatverandering’. Cate Faehrmann, directeur van een Australische natuurbeschermingsorganisatie zegt dat de protesten zijn ontstaan als reactie op de druk vanuit de fossiele brandstoffen industrie, die zwakkere emissiereducties bepleit.

Steenkoolindustrie
’Je kunt simpelweg geen halve maatregelen nemen tegen klimaatverandering’, zegt Faehrmann. ‘Zo wordt er in dit land onvoldoende geïnvesteerd in duurzame energie. Terwijl er ook banen mee gecreëerd kunnen worden.' De Australische industrie en elektriciteitsvoorziening draaien grotendeels op steenkool, een brandstof die per energie-eenheid aanzienlijk meer CO2 uitstoot dan bijvoorbeeld aardgas.

Kwetsbare gebieden
Tegelijk wordt Australië zelf ook hard getroffen door de gevolgen van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen. Zo neemt de landbouwproductiviteit in het zuidelijke akkerbouwgebied af door verdroging en worden unieke ecosystemen, zoals de Queensland Wet Tropics, een regenwoud in het noorden van het land, en het Groot Barrièrerif, 's werelds grootste koraalecosysteem, er direct door bedreigd. Het voortbestaan van het grootste deel van de unieke biodiversiteit in beide gebieden komt al in gevaar bij een gemiddelde temperatuurstijging van twee graden, door de EU en de VN gedefinieerd als de 'maximaal aanvaardbare grens'. Onder die grens blijven is daarmee de collectieve doelstelling voor het nieuwe klimaatverdrag.

(c)Hier.nu/Rolf Schuttenhelm