China doet mee, zegt China

De Chinese minister van Buitenlandse Zaken toonde zich gisteren opmerkelijk optimistisch over de kansen om het voor de deadline van december 2009 eens te zijn over het nieuwe klimaatverdrag.

Yang Jiechi zegt dat de wereld met echte samenwerking op tijd een vervanger voor het Kyoto-protocol kan vinden en dat zijn land niet zal proberen onder het eigen deel van die last uit te komen.

Peking’s klimaatambassadeur had twee maanden geleden nog gewaarschuwd dat de onderhandelingen stroef verliepen en dat het uitzicht op een akkoord slecht was. China vond dat rijke landen traag waren met het nakomen van hun beloften voor de uitwisseling van schone technologieën, een kernvoorwaarde om China bereid te krijgen ook zelf te kiezen voor vergroening van de economie.

Blijkbaar zijn die zorgen weggenomen tijdens een speciale topontmoeting over het thema in Peking, eind november. "Als we samenwerken kunnen we de doelen van Bali, Poznan en Kopenhagen waarmaken", aldus Yang.

Energieconsumptie
In tegenstelling tot bijvoorbeeld India heeft China wel een concrete eerste stap gezet op weg naar verlaging van de eigen CO2-uitstoot. Het land wil de energie-intensiteit van de economie – uit te drukken als de hoeveelheid CO2 per eenheid van het bruto nationaal product – tussen 2005 en 2010 met twintig procent terugbrengen. ‘We zullen onze verantwoordelijkheid niet verkleinen. Alhoewel we in China voortzettende groei van de energieconsumptie voorzien, zullen we proberen het tempo zoveel mogelijk te controleren.’

De druk op China om ook in actie te komen neemt steeds verder toe. Volgens het Nederlandse Planbureau voor de Leefomgeving is de Chinese uitstoot inmiddels 14 procent hoger dan de uitstoot van de nummer 2, de Verenigde Staten.

De Chinese overheid geeft echter aan dat de topprioriteit is welvaart te brengen over de honderden miljoenen die in het land nog steeds in relatieve armoede leven. Premier Wen Jiabao zei vorige maand nog dat rijke landen in de strijd tegen klimaatverandering hun ‘onhoudbare lifestyle’ moeten opgeven. De gemiddelde Nederlander stoot bijvoorbeeld 4 keer zoveel CO2 uit als de gemiddelde Chinees.

Minder groei
Voor een succesvol internationaal klimaatverdrag zullen alle geïndustrialiseerde (lees: rijke) landen hun uitstoot tussen 1990 en 2020 met tenminste 25 tot 40 procent verlagen. Tegelijk moeten alle grote ontwikkelingslanden de groei van hun uitstoot met tenminste 15 tot 30 procent terugbrengen.

Langzaamaan komt er meer kritiek op deze tweedeling van landen. Zo pleit Joyeeta Gupta in het Poznan-blog voor een veel bredere indeling op basis van zowel inkomen als uitstoot per capita. Voor implementatie van dat systeem zullen we echter moeten wachten tot 2017, wanneer een akkoord moet worden bereikt over het derde internationale klimaatverdrag, dat na 2020 in werking moet treden. De mondiale uitstoot van broeikasgassen moet echter ruim voor die tijd al aan de cruciale daling zijn begonnen.

(c)Hier.nu/Rolf Schuttenhelm